مسائل اسلامى را برساند كه او همپايه امام ( ع ) است ، زيرا همهء مسلمانان مىدانند و احاديث و تواريخ اسلامى به خوبى گواهى مىدهند كه امام ( ع ) از تمام اصحاب پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم آگاهتر بود ، و همه صحابه ، دست نيازشان به دامن دانش و علم او دراز بود ، و همواره به آن اعتراف كرده‌اند كه ما اجمالا در ذيل خطبه « شقشقيه » به آن اشاره كرديم ، خصوصا كه امام ( ع ) كرارا فرموده است پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلّم به من همه علوم را آموخته و اسرارى را به من سپرده كه به هيچكدام از اصحاب نسپرده است . روى اين اصل جمله بالا اشاره بحوادثى است كه عثمان پديد آورده و خود نيز مىداند چنان كه در ترجمه به آن اشاره شده است . بنا بر اين جمله‌هاى بعد كه مىگويد : انك لنعلم ما نعلم . . . اشاره به اين است كه تو و ديگر اصحاب پيامبر اصول مطالب اسلامى را شنيده‌ايد ، و طرز حكومت پيامبر ( ص ) را ديده‌ايد ، لذا نبايد از آن طريق منحرف گرديد . با توجه به اين گفته روشن مىشود كه كلمات آغاز سخن امام ( ع ) اشاره به وضعى است كه عثمان بوجود آورده و قرينه آن اين است كه آن حضرت در قسمتهاى بعد او را نصيحت مىكند و از اين كه پيشواى جائر و ستمگرى باشد وى را بر حذر مىدارد ، و مىگويد : « بدترين مردم پيشواى ستمگرى است كه گمراه است و بوسيله او مردم گمراه ميشوند » سنتهاى نيك را از بين مىبرد ، و بدعتها را زنده مىكند ! » اشاره به اين كه تو با پديد آوردن اين وضع در چنين مسيرى قرار گرفته‌اى ! ( 317 . ) و انت اقرب الى رسول اللّه . . . امام ( ع ) در اينجا مىخواسته از جنبه عاطفى استفاده كرده و عواطف عثمان را تحريك كند بلكه باشد اگر براى خدا هم كه نباشد دست از كارهايش بردارد ،